Przytulaki.

Przytulaki się mnożą. :) I to natchnęło mnie na takie całkiem duże osobniki. Mam skrytą obawę, że ciągle wynajduję nowe preteksty do zarzucania pracy nad własnym nieszczęsnym poncho, o którym już wspominałam. I do tego samą siebie przekunuję, że do wiosny daleko więc na pewno zdążę :) A ten tutaj to miś-skrzacik: Gustaw Poziomka- do usług! :D

Miał być zwykłym misiem ale grzebiąc w swoich wełnianych zapasach natknęłam się na tę włochatą wełenkę i pomysł mi zaświtał niczym pomysłowemu Dobromirowi i nie mogłam mu się oprzeć mocą żadną. :) Tak powstała głupawa czapeczka, która nadała misiowi nowy image. :)

Postanowiłam także zrobić przytulaśnego mięciutkiego Elmo, robiłam go kiedyś w formie breloka do kluczy ale to stanowczo nie to samo.
Ten ma porządne gabaryty, jest mięciuchny, nic tylko się przytulać! Gdyby ktoś miał ochotę jest jeszcze dostępny.
A teraz się robi nowa lala. Już wkrótce będę mogła ją pokazać. Tak się czasem zastanawiam czy ja te swoje dłubanki robię bardziej dla siebie, czy dla innych?! I chyba dochodzę do wniosku, że bardziej dla siebie. :) Uwielbiam moment w którym powstaje nowy pomysł, jak się dopracowuje w myślach i materializuje. Jestem bardzo dumna, kiedy podoba się Wam i nowym właścicielom i bardzo mnie to cieszy ale ze wszystkiego najbardziej chyba lubię fazę "projektowo-produkcyjną". Tyle, że z marzeń nie da się przeżyć i to już jest brutalna rzeczywistość. :( Ale cóż... pewnie Wy też tak macie... :) No to ściskam ciepło wszystkich i do następnego razu! :* :* :*